على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

944

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

مىزند از دلاورى و توانائى خود . تكتكة ( taktakat ) م . ع . پا سپردن تا به حد شكستن سر . تكتكت ( takatkot ) م . ع . آهسته و نرم رفتن و يا گام نزديك نهاده شتافتن . تكتل ( takattol ) ا . ع . رفتار پست قامتان . تكتم ( toktam ) ا خ . ع . چاه زمزم و نام زنى . تكتيب ( taktib ) م . ع . نوشتن و نوشتن آموختن . و كتب الكتيبة : آماده كرد كيتبه را و فراهم آورد و كتيبه كتيبه كرد . تكتيع ( takti ' ) م . ع . كتع اللحم : ريزه‌ريزه بريد گوشت را . تكتيف ( taktif ) م . ع . بآهن پيوند نمودن آوند را و بند زدن آن . و بلند شدن فروع شانهء اسب در رفتار . و ريزه‌ريزه بريدن گوشت را . و شانه جنبان رفتن اسب . تكتيل ( taktil ) م . ع . گل كردن و يا خمير كردن با دست . تكتيم ( taktim ) م . ع . نيك پنهان داشتن و پوشانيدن ( شدد للمبالغة ) . تكثح ( takassoh ) م . ع . تكثح بالحصى : سنگريزه انداخت و زد با آن . تكثر ( takassor ) م . ع . بسيار نمودن و بسيار شدن . تكثرات ( takassor t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعددات و چيزهاى متعدد . تكثم ( takassom ) م . ع . توقف و درنگ كردن در چيزى و سرگشته گرديدن . و دو تا شدن و پنهان شدن . تكثيب ( taksib ) م . ع . كثب الشيئ تكثيبا : كم گرديد آن چيز . تكثيب ( taksib ) ا . ع . كمى و قلت . تكثئة ( takseat ) م . ع . سر شير خوردن . و خوردن ستور سرهاى علف را . و بهمهء معانى كثء نيز آمده . مر . كثء . تكثيح ( taksih ) م . ع . آشكارا گردانيدن . تكثير ( taksir ) م . ع . افزودن . تكثير ( taksir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزونى و ازدياد و افزايش و افراط . تكثيع ( taksi ' ) م . ع . سر گرفتن شير . و فراهم آمدن بر شير چربش و سرشير . و نرم گشتن شكم ستور . و روان شدن آن . و به شدن بالاى ريش . و بر آمدن گياه زمين يق كثعت الارض اى نجم نباتها . و كفك انداختن ديگ . و بيك‌بار در آمدن ريش . و بسيار و دراز شدن آن . و خورده شدن چربش بالاى خيك يق كثعت السقاء : خوردم من چربى بالاى خيك را . تكثيف ( taksif ) م . ع . ستبر گردانيدن . تكثيف ( taksif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هنگفتى و هنگفت شدگى و ستبرى . تكحل ( takahhol ) م . ع . سرمه كشيدن . و تكحلت الارض بالنبات : سبزى گياه را نمودار كرد زمين . تكحيب ( takhib ) م . ع . غوره بر آوردن رز يق كحب الكرم اذا اظهر كحبه او كثرحبه : بر آمد غورهء آن رزو بسيار شد دانهء آن . تكحيص ( takhis ) م . ع . محو و ناپديد كردن يق كحص الكتاب . تكحيل ( takhil ) م . ع . سرمه كشيدن چشم را . تكدح ( takaddoh ) م . ع . خراشيده شدن پوست . تكدر ( takkaddor ) م . ع . تيره شدن يق تكدر الماء و تكدرت معيشته . تكدر ( takaddor ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كدورت و تيرگى و تاريكى و مهمومى و ترش‌روئى و آشفتگى . تكدس ( takaddos ) م . ع . شتافتن . و نيك دويدن . و دوش جنبان راه رفتن . و سينه و پائين هر دو پستان را برداشته راه رفتن . و كاهلانه راه رفتن . و رفتن اسب چنان كه گوئى گرانبار است . تكدكد ( takadkod ) م . ع . سخت راندن . تكده ( takaddoh ) م . ع . شكسته شدن يق سقط فتكده . تكدئة ( takdeat ) م . ع . بر زمين نشاندن سرما كشت را . و دير بر آوردن زمين گياه را بسبب سرما خوردگى . تكديح ( takdih ) م . ع . خراشيدن . و يا معيوب كردن روى كسى را ( شدد للمبالغة ) . تكديد ( takdid ) م . ع . راندن . تكدير ( takdir ) م . ع . تيره كردن يق كدر الماء تكديرا . تكدير ( takdir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كدورت و تيرگى و آشفتگى . و تكدير خاطر : تشويش خاطر . تكديم ( takdim ) م . ع . خوردن گوسپند سرهاى گياه را بدون آنكه از بيخ آن را بچرد . تكديه ( takdih ) م . ع . شكستن . و جدا كردن موى به شانه . و خراشيدن روى ( شدد للمبالغة ) . تكذاب ( tekezz b ) ا . ع . دروغ‌گوى . تكذب ( takazzob ) م . ع . بتكلف دروغ گفتن . و دروغ‌گوى پنداشتن كسى را . تكذيب ( takzib ) م . ع . كاذب شدن ناقه . و حمل فلان فما كذب : بددلى نكرد فلان . و ما كذب ان فعل كذا : درنگ نكرد . و كذب بالامر تكذيبا و كذابا : نيك انكار كرد امر را قوله تعالى كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً . و كذب فلانا :